Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Ολυμπίου Διός

"Η Ακτή των Θαυμάτων…"

Πριν από δύο χιλιετίες, ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας Αντίπαρος, κατέγραψε σε κατάλογο τα πιο αξιοθέατα έργα στον κόσμο. Αυτή η καταγραφή των "Θαυμάτων", μπορούμε να πούμε πως αποτελούσε και τον πρώτο "τουριστικό οδηγό". Ο Μαυρογένης, πιστεύοντας πως η Κύπρος είναι από τα βασικότερα κέντρα τουρισμού της Ανατολικής Μεσογείου, εισηγήθηκε την κατασκευή ενός θεματικού πάρκου με βασικό θέμα τα "Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου". Επιπρόσθετα αυτά τα αριστουργήματα πρότεινε να πλαισιώνονται από μια σειρά άλλων παλαιών και σύγχρονων "Θαυμάτων". Αυτό το κυρίαρχο θέμα καθόρισε και την γενική ονομασία του Πάρκου ως "Ακτή των Θαυμάτων".

Δυστυχώς ενώ η επίσημη πρόταση του Μαυρογένη προς την Κυπριακή Κυβέρνηση χρονολογείται από το 1996, αυτή επικαλούμενη διάφορες "τεχνικές λεπτομέριες" δεν προχώρησε προς υλοποίησή της.

  Οι Κρεμαστοί Κήποι

Ο Μαυρογένης στη πρόταση του εισηγήθηκε να λειτουργήσει σαν ξενοδοχείο - καζίνο, ως κίνητρο των οποιωνδήποτε επενδυτών στο έργο, καθιστώντας το προγματοποιήσιμο αλλά και βιώσιμο.

 Η Πυραμίδα

Στο ηµιυπόγειό της, οι επισκέπτες, µε βάρκες της εποχής των Φαραώ, θα κάνουν κυριολεκτικά κρουαζιέρα στο Νείλο, σπάζοντας το φράγµα του χρόνου. Ο σκηνικός διάκοσµος, οι κούκλες σε φυσικό µέγεθος θα ζωντανεύουν µπρος στα µάτια των θεατών την εποχή των Φαραώ, το κτίσιµο των Πυραµίδων, τη µετακίνηση των κολοσσιαίων αγαλµάτων του Ραµσή, την ανεύρεση του βρέφους - Μωυσή από την κόρη του Φαραώ µέχρι και την έξοδο των ισραηλινών από την Αίγυπτο. Στο κέντρο του χώρου, σαν σε νησάκι στο Νείλο, θα µπορούν οι επισκέπτες να καθήσουν να πιουν ένα ποτό, ακόµα και να φάνε, ενώ γύρω τους άλλοι θα κάνουν την "κρουαζιέρα" τους. Στο ισόγειο και στους άλλους ορόφους της Πυραµίδας, θα µπορεί να λειτουργεί σαν καφετερία, εστιατόριο, χώρος δεξιώσεων, εκθεσιακός και συνεδριακός χώρος κτλ, προσθέτοντας στο ενεργητικό του πάρκου ένα επιπρόσθετο πόρο.

 Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού

Στον εσωτερικό του χώρο θα λειτουργεί σαν µουσείο σατιρικών κούκλων (ανάλογο του Μουσείου κέρινων κούκλων του Λονδίνου) µε τη διαφορά ότι οι κούκλες στην περίπτωσή αυτή, θα είναι από λάστιχο, επειδή µερικές στιγµές αυτοµάτως θα κινούνται και θα µιλούν. Θα σατιρίζουν παγκόσµιες γνωστές προσωπικότητες, Ελλαδικές και Κυπριακές.

 Ο Ναός της Αρτέμιδος

Παρόλο που στη βάση του είναι ένα άθροισµα αριστουργηµατικών κολώνων και γλυπτών, εν τούτοις στο µικρό εσωτερικό του, στο χώρο μπροστά από το άγαλµα της Αρτέµιδος, θα πωλούνται αναµνηστικά, µινιατούρες, κατάλογοι κτλ.

  Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας

Στόχος του Φάρου είναι η σύνδεση του πάρκου µε τη θάλασσα µε µικρό κανάλι, που θα ξεκινά από τον Φάρο και θα καταλήγει στο ισόγειο του Καζίνου. Ο παραλιακός δρόµος θα περνά πάνω από γέφυρα, πλούσια διακοσµηµένη µε µοτίβα. Δύο πεζόδροµοι, αριστερά και δεξιά του καναλιού, κάτω από τις γέφυρες, θα οδηγούν από τον Φάρο στο Καζίνο και το Πάρκο. Η πλούσια φωταγώγηση µε φωτεινές αψίδες, θα προσδίδει πανηγυρική όψη, µετατρέποντας τον Φάρο και το κανάλι σε µια εντυπωσιακή "βιτρίνα του Πάρκου". Στο Φάρο θα λειτουργεί καφετέρια και άλλοι χώροι αναψυχής. Από το µικρό ορµίσκο του φάρου, ο Μαυρογένης εισηγήθηκε να βρίσκεται µόνιµα αγκυροβοληµένο το "Πλοίο της Κερύνειας" και άλλα πλοία της ίδιας εποχής, όπως τα "ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ", "ΌΔΥΣΣΕΑΣ" και "ΈΥΑΓΟΡΑΣ", και να πραγματοποιούν σύντοµες κρουαζιέρες.

 Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Ολυμπίου Διός

Οι επισκέπτες, αφού ανέλθουν µια µικρή κυκλική σκάλα στο κέντρο του χώρου, θα διαπιστώνουν ότι στέκονται στο "Κυβερνείο" µιας τριήρους, του γνωστού φοβερού Αθηναίκού πολεµικού πλοίου. Δίπλα τους ο Θεµιστοκλής, ο κυβερνήτης του πλοίου, και νικητής της Σαλαµίνας. Πιο κάτω σε σειρά, οι κωπηλάτες σε µια στάση υπερέντασης της µυίκής τους δύναµης. Σε άλλο σηµείο, πολεµιστές. Κάτω χαµηλά τρία έως τέσσερα µέτρα, η θάλασσα φουρτουνιασµένη, αλλά το κύµα σταµατηµένο στο χρόνο. Οι ναυαγοί, άλλοι αρπαγµένοι από κατάρτια πλοίων ή άλλα ξύλα και άλλοι κολυµπούν για να σωθούν. Δίπλα µια άλλη τριήρης εµβολίζει ένα περσικό "Ύπερδέντωρ"…Η ναυµαχία είναι στο τέλος της…Η θάλασσα προχωρεί µέχρι το τέλος του ορίζοντα. Η αίσθηση του χώρου, µε τη σωστή προοπτική απόδοση χάνεται και η ζωγραφιά στον κυλινδρικό τοίχο φαντάζει σαν πραγµατικότητα. Μακριά στον ορίζοντα, ψηλά από κάποιο ύψωµα κοντά στην παραλία, ο Ξέρξης και το επιτελείο του παρακολουθούν την καταστροφή του στόλου τους. Η µεγάλη νίκη της δηµοκρατικής Ελλάδας ενάντια στον ολοκληρωτισµό της Περσίας, είναι γεγονός. Ο χρυσός αιώνας της Αθήνας του Περικλή και του Φειδία, γεννιέται εδώ στη Ναυµαχία της Σαλαµίνας. Σε αυτή τη Ναυµαχία, και στο Φειδία φυσικά, χρωστούµε το Χρυσελεφάντινο Άγαλµα του Δία, που κοσµούσε το Ναό της Ολυµπίας.

 Ο Κολοσσός της Ρόδου

Ο θεός Ήλιος, το αιώνιο σύµβολο του φωτός και της προόδου, δεσπόζει στο κέντρο του πάρκου και οι βάρκες ως µικροκαραβάκια αρχαιοελληνικά θα πλέουν κάτω από την αψίδα των ποδιών του.

Το Μουσείο της Αφροδίτης

…Και πράγματι το χρυσοπράσινο φύλλο, η Κύπρος, προβάλλει ανάγλυφη (75 μέτρα μήκος) από τα νερά της τεχνητής λίμνης, αναδεικνύοντας τα βουνά και τα μνημεία της. Στην ψηλότερη κορφή του Τροόδους, το έμβλημα της Κύπρου, το Αγρινό. Οι θεατές, που φτάνουν στο νησάκι με βάρκες, αφού πρώτα κάμουν το γύρο του, μπορούν να κάμουν τον περίπατό τους στα μονοπάτια δίπλα από τις μινιατούρες των μνημείων. Λουλούδια και πράσινο συμπληρώνουν τον χώρο. Πάνω από το νησί της Αφροδίτης, ένα τεχνητό, πελώριο, φωτεινό ουράνιο τόξο, κάπου 15 με 20 μέτρα ύψος, διαγράφει την καμπύλη του ως σύμβολο ειρήνης.

Το Νησί της Αφροδίτης

Αφήνουμε το νησί και προχωρούμε. Αφού περάσουμε στη στοά με τις Κυπριακές καμάρες, φτάνουμε μπροστά στην "Πύλη της Αμμοχώστου". Δεξιά και αριστερά κτίσματα Βυζαντινά, Φράγκικα, Μεσαιωνικά. Μέσα τεχνίτες φτιάχνουν αριστουργήματα. Πιο κάτω άλλα κτίσματα πιο παλιάς εποχής. Αγορά Ελληνορωμαϊκή. Η εποχή των Πτολεμαίων ζωντανεύει στους δρόμους. Ένα άρμα με Ρωμαίους οπλίτες προσπερνά Σταυροφόρους με πλήρη εξάρτηση. Οι άνθρωποι της Χοιροκοιτίας, μπροστά στα στρογγυλά τους σπίτια, φτιάχνουν το νοικοκυριό τους. Οι Μυκηναίοι προσφέρουν θυσία στο Ναό της Αφροδίτης. Οι επισκέπτες μέσα στο Ναό, θαυμάζουν αντίγραφα των μεγάλων καλλιτεχνών όλων των αιώνων, που με τα έργα τους ύμνησαν την Αφροδίτη. Η Αφροδίτη της Μήλου, η Αφροδίτη των Μεδίκων, η Αφροδίτη του Μποτιτσέλι, του Τισιανού, του Βερονέζ, σε μια πρωτοποριακή σύναξη στο πρώτο στον κόσμο "Μουσείο της Αφροδίτης", στην χώρα που τη γέννησε…

Από την Ελληνική Μυθολογία

Μέσα σε πελώρια ψάρια, οι επισκέπτες κατεβαίνουν στο "Βασίλειο του Ποσειδώνα". Η µαγεία του Βυθού παρελαύνει µπρος στα µάτια τους. Ψάρια, καρχαρίες, ο Κουστώ, δύτες, θησαυροί των πειρατών, ναυάγια, ο Τιτανικός και, τέλος, η Ατλαντίδα. Στο βυθό ερείπια, σπασµένα αγάλµατα, πελώρια αγγεία και στο βάθος τα λευκά άλογα του Ποσειδώνα σέρνουν το άρµα του, ενώ σηµαδεύει µε την τρίαινά του το καράβι του Οδυσσέα.

Και από τη θάλασσα, ας πάµε "Μια Βόλτα στον Άδη". Ανεβαίνουµε το µονοπάτι, µπαίνουµε σε µια σπηλιά και φτάνουµε στην Αχερουσία Λίµνη. Ο Χάρος µε την βάρκα του, µας περιµένει. Περνούµε στην απέναντι όχθη. Μόλις τη γλιτώνουµε από το Κέρβερο που ορµά να µας ξεσχίζει. Ο Σίσυφος κι ο Τάνταλος µας παρακαλούν να τους λυτρώσουµε. Ο Χίτλερ και Μουσολίνι εξακολουθούν, έστω και µέσα από το καζάνι της κόλασης, να εκφωνούν τους πανηγυρικούς τους για να φανατίσουν τα πλήθη. Τέλος, στην έξοδό µας από τον Άδη, τελευταίο συναντούµε τον Ορφέα, ανυπόμονο να γυρίζει πίσω, για να βεβαιωθεί αν τον ακολουθεί η αγαπηµένη του Ευρυδίκη. Στο γύρισµα του, όµως, βλέπουµε να χάνεται η Ευρυδίκη µπροστά από τα µάτια µας προτού αυτός καν προλάβει να την δει πιο κάτω.

Θα πετάξουµε πάνω από στεριές και θάλασσες. Πρώτα, όµως, θα περάσουµε, µε κίνδυνο φυσικά, από το Λαβύρινθο. Ο Θησέας, ευτυχώς, µπρος στα µάτια µας σκοτώνει το Μινώταυρο. Ο Δαίδαλος ήδη έχει βάλει τα φτερά του και τώρα δένει τα φτερά του Ικάρου. Μέχρι να καταλάβουµε τι συµβαίνει, βρισκόµαστε και εµείς µε φτερά στους ώµους. Ξαφνικά πετάµε και ανεβαίνουµε, ανεβαίνουµε… και νάσου και πάλι µπροστά µας ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος να πετούν. Τους φτάνουµε. Μας χαµογελούν. Τους προσπερνούµε. Συναντούµε τον Φρίξο και την Έλλη καβάλα στο Χρυσόµαλλο Δέρας, βλέπουµε τον Πήγασο το φτερωτό µυθικό άλογο και στο τέλος, σε µια φαντασµαγορία φωτός, ο Απόλλωνας στο άρµα του κουβαλά τον ήλιο στη Δύση του, και εµείς µε τους φίλους µας πατούµε ξανά στη γη.

Δούρειος Ίππος
Αρχή Οδύσσειας
Σπηλιά Κύκλωπα
Γλεντι με τον Κύκλωπα
Ο Κύκλωπας τυφλώνεται
Παλάτι του Αιόλου

Συναντούµε πρώτα το Δούρειο Ίππο να στέκει καµαρωτός έξω από τα τείχη της Τροίας. Η πύλη των τειχών είναι ανοιχτή. Θαυµάζουµε την ωραία πλατεία µε τους ναούς και τα αγάλµατα. Στα τείχη οι Τρώες, µαζί µε τον Πάρη, την Ωραία Ελένη και τον Πρίαµο, περιεργάζονται το "δώρο" των Αχαιών. Προχωρώντας, μια πόρτα ανοίγει. Απέναντι µας µια κινηµατογραφική οθόνη. Βλέπουµε τον Οδυσσέα µε τους συντρόφους του να κόβουν δέντρα, να σχίζουν ξύλα, να φτιάχνουν το Δούρειο Ίππο. Μπαίνουν µέσα. Άλλοι Αχαιοί σπρώχνουν ή σέρνουν µε σχοινιά το πελώριο άλογο µπρος στα τείχη της Τροίας. Οι Τρώες ανοίγουν την πύλη, σέρνουν µέσα το "δώρο" των Αχαιών και το στήνουν µπροστά στο Ναό του Ποσειδώνα. Η Κασσάνδρα μαντεύει για τα κακά που θα βρουν την Τροία αλλά κανείς δεν την ακούει. Νυχτώνει και Τρώες, ύστερα από ένα νικητήριο γλέντι, κοιµούνται. Ο Οδυσσέας γλιστρά µε τους συντρόφους του από το άλογο. Οι πύλες ανοίγουν. Οι Αχαιοί ορµούν. Η σφαγή αρχίζει. Οι θεατές έντροµοι βλέπουν στην οθόνη ότι έξω η Τροία καίγεται. Το κακό τελειώνει. Οι Αχαιοί µπαίνουν στα καράβια. Φεύγουν. Ο Κωστής Κολώτας, ντυµένος οµηρικά, µας πληροφορεί για την τύχη του Αγαµέµνονα και για τον Τεύκρο, που ήρθε στην Κύπρο και έκτισε τη Σαλαµίνα. Για τον Οδυσσέα µάς λέει να περάσουµε δίπλα, να ψάξουµε µόνοι µας να δούµε τι έγινε. Και ο τοίχος ανοίγει µε βουητό…

Πρώτη Φάση της Οδύσσειας Προχωρούµε. Καραβάκια µας περιµένουν. Η Οδύσσεια αρχίζει. Αφού προσπεράσουµε γρήγορα τους Κίκονες, που δεν είναι και τόσο φιλόξενοι, φτάνουµε στο νησί των Λωτοφάγων. Πράγµατι, ο Οδυσσέας είναι ακόµα εκεί. Μαζεύει στα γρήγορα και µε λίγη βία τους συντρόφους του, µπας και φάνε το λωτό και µας ξεχάσουν κι εµάς και τα παιδιά τους, κι ετοιµάζεται να σαλπάρει σ'άλλη γη, σ'άλλους τόπους. Εµείς προχωρούµε µε τη βάρκα µας. Η είσοδος µιας πελώριας σπηλιάς είναι µπροστά µας. Η βάρκα µας µπαίνει µέσα. Πλέει δίπλα στα τοιχώµατα της σπηλιάς. Στρίβουµε. Μπροστά µας πάλι ο Οδυσσέας. Αυτή την φορά γλεντοκοπά µε τον Κύκλωπα, κι άλλος κόσµος γλεντοκοπά µαζί τους. Οι βάρκες προχωρούν. Μπαίνουµε σε τούνελ και σε λίγο βγαίνουµε. Τα πράγµατα εδώ δεν είναι και τόσο ευχάριστα. Ο Κύκλωπας φωνάζει ότι τον τύφλωσε ο Κανής και µανιασµένος πετά πελώριες πέτρες στα κεφάλια µας. Μόλις που τη γλιτώνουµε. Τα πράγµατα τώρα είναι κάπως πιο ήσυχα. Βρισκόµαστε µπροστά στο χάλκινο παλάτι του Αιόλου. Ο Οδυσσέας µόλις έχει τελειώσει την επίσκεψή του και φεύγει. Δεν προλαβαίνουµε όµως να στρίψουµε τον κάβο και οι Ασκοί του Αιόλου ανοίγουν και η βάρκα µας ταρακουνιέται στα νερά και κινδυνεύουµε µε τον Οδυσσέα από τους πέντε ανέµους. Ευτυχώς τη γλιτώνουµε γιατί τέλειωσε η πρώτη φάση της Οδύσσειας…

Δεύτερη Φάση της Οδύσσειας Οι θεατές φτάνουν έξω από το παλάτι της Μάγισσας Κίρκης. Ευτυχώς τα λιοντάρια και οι λύκοι δεν τους πειράζουν. Κουµούνται. Μπαίνουν µέσα στο παλάτι. Η µάγισσα Κίρκη, ενώ ξεφαντώνει µε τους συντρόφους του Οδυσσέα, ξαφνικά, µε ένα κούνηµα του ραβδιού της, µεταµορφώνει τους συντρόφους του Οδυσσέα σε χοίρους, µπρος στα καταπληκτικά µάτια των θεατών. Προχωρούµε. Ακολουθούµε τον Οδυσσέα στον Άδη. Βλέπουµε τα φαντάσµατα των νεκρών. Το µάντη Τειρεσία, τον Ηρακλή, την Ευρίκλεια, τη µάνα του Οδυσσέα, και άλλους. Μετά προχωρούµε για να συναντήσουµε τις Σειρήνες. Πιο κάτω, µετά δυσκολίας οι θεατές την γλιτώνουν από τη Σκύλλα, η οποία ακόµα µασουλά τους συντρόφους του Οδυσσέα. Η Χάρυβδη, όµως, δεν θα τους τη χαρίσει. Θα τους ρουφήξει. Ύστερα φτάνουµε στο νησί του Ήλιου. Εδώ και πάλι οι σύντροφοι του Οδυσσέα µάς δηµιουργούν προβλήµατα, αλλά, ευτυχώς βγαίνουµε σώοι και από τη δεύτερη φάση της Οδύσσειας…

Τρίτη Φάση της Οδύσσειας Ο Οδυσσέας καλοπερνά στην κρυστάλλινη σπηλιά µε τη Καλυψώ, µέσα σε φαντασµαγορικά χρώµατα και µεθυστικούς ήχους µουσικής. Η παραµυθένια σπηλιά της Καλυψώς είναι πληµµυρισµένη από κόσµο, που χορεύει σε ρυθµούς disco, και που θα συνεχίσει να χορεύει µέχρι τις πρωίνές ώρες. Εµείς, µε τους φίλους µας θεατές, ακολουθούµε τον Οδυσσέα που, αφού έχει ετοιµάσει τη σχεδία µε τη βοήθεια της Καλυψώς, βρίσκεται κιόλας στο ταξίδι της επιστροφής. Τον ακολουθούµε στο νησί των Φαιάκων και ύστερα στην Ιθάκη. Εκεί η θεά Αθηνά, µπρος στα µάτια µας, το µεταµορφώνει σε ζητιάνο για να ξεγελάσει τους µνηστήρες. Ακολουθεί το µακελειό των µνηστήρων, και, επιτέλους, ο Οδυσσέας ξαναβρίσκει την Πηνελόπη. Εδώ τελειώνει η Οδύσσεια. Ξεµπαρκάρουµε στην Ιθάκη, όπου οι θεατές µπορούν να κάνουν µια βόλτα στην αγορά.